Batxilerreko filosofiaren topagune

Topiko hutsa izan daiteke entzutea, XXI.mendean egonda, edertasuna gauza garrantzitsuenetarikoa izatea. Grezian ikus genezakeen edertasuna oso garrantzitsua zela, eskultura guztiak gizaki lirainak ziren, indartsuak etab., baina badaude ere hainbat lan, non ikus dezakegu emakume loditsuak emakume ederraren eredua egiten, adibidez Venus edo Afrodita, edertasunaren jainkosa, ez da bereziki argala, gaur egun "kurbak" deiturikoak ditu. Gaur egungo gizartean, gehienetan garrantzitsuagoa da kanpoko itxura jakituria baino, edo bakoitzaren izaera baino: lantokietan edo amodioan. Askotan entzun behar izan dugu honelako esaldia: “nik soilik barrualdea begiratzen dut" edo “las rubias son tontas” eta esaldi honi jarraitzen dioten hainbat txiste, soilik errubiloak askotan politak direlako esan nahi du tontoak direnik? Orain dela gutxi telebistan agertu zen programa bat non 2 talde antolatzen dira, bat; “itsusiak “ eta jakintsuak zirenak, bestean; “tontoak “ eta politak zirenak, nire ustez programa mota hauek, morbosoak izan arren, soilik handitzen dute gauza biak elkarrekin ezin direla joanaren gaia, edertasuna eta jakintasuna, topikoa.

Platonek adierazi digun eran, bere ustez kanpoko itxura ez du balio, aldatzen delako, hau da, ez da batere ziurra, adibide ona da Pertzepzioa; Platonek alde batera usten duela, soilik kanpoko itxura begiratzen duelako, eta hau askotan guk egin beharko genuke. Askotan kanpoko itxurari erreparatzean eta ez pertsona horren barruko izaerari, gauza pila galtzen ditugu, horregatik Platonekin ados nator: Kanpoko itxurari soilik erreparatzen duena alde batera utzi beharko genuke, gehienetan jakituna den norbaitengatik mila gauza pentsaezinak atera ditzakegu.

Amaia Ruiz

     Pasaden astean, klasean geundela, irakasleak esan zigun Ortega y Gasseten gai batzuei buruz galdera batzuk egiteko. Gai horien artean bizitza proiektuari buruzko galderak egitea erabaki nuen. Galdera horietako bat zen "Noiz hasten gara gure bizitza proiektua egiten?". Horri eman nion erantzuna "Jaiotzengarenetik" izan zen, baina klasekide batek ez zen egon ados horrekin. Bere ustez, bizitza proiektua ezin dugu jaiotzengarenetik egin, zeren eta txikitan ez dakizu zer egiten duzun.

     Noski, hori egia dela argi dago, baina galderari erantzun hori eman nionean, ez nuen esan nahi txikitatik daukazunik argi zer egingo duzun zure bizitzarekin, baina agian dakizu heldua zarenean?

     Horrekin adierazi nahi nuena zen, txikitatik egiten ditugun gauzak, eragina dutela gure bizitzan. Gauza horien ondorioz, zure bizitza proiektua sortzen joango zara. Ez duzu pentsatzen egiten ari zarena zure bizitza bideratuko duenik, baina handitzen zarenean konturatzen zara. Zure egoera jaiotzen zarenetik aldatzen doa, hartzen dituzun erabakien ondorioz. Horrela, zure bizitzan zehar egin nahi duzuna joaten zara planteatzen, eta zure proiektua osatzen hasten zara.

     Egia da jaiotzen zarenean ez duzula zure bizitza proiektua egiten, baina, handitzean ere, ezin duzu guztiz egin. Bideratu dezakezu gustatzen zaizunaren arabera, baina edozein momentuan, ostopo baten erruz, agian guztiz aldatu behar duzu. Adibidez, orain gehienok gaudela pentsatzen datorren urtean ikasiko dugunari buruz, norbera gauza bat ikastea dauka pentsatuta, gero leku batean edo bestean lan egiteko. Demagun, bazoazela selektibitatera, azterketa kaskarrak egiten dituzu, eta unibertsitate batera sartzeko behar zenuen nota ez duzu ateratzen, ondorioz beste batera sartu behar zara. Honekin batera, zeneukan plan guztiak aldatu behar dituzu, eta planeatutako guztia agian ez zaizu ezertarako balio.

     Horregatik ezinezkoa da zure bizitza jaiotzen zarenetik planifikatuta edukitzea, baina jaiotzean hasten zara zure bizitza planifikatzen, egiten dituzun gauzekin. Pixkanaka-pixkanaka joan behar zara zure etorkizunean pentsatzen, edozein gauza momentu jakin batean, zure bizitza osoa alda dezakelako.

                                                                                      Itziar Yáñez